Redaktorki prowadzące: Katarzyna Bojarska, Dorota Sosnowska

Minor Matter Ligii Lewis z udziałem performerów Jonathana Gonzaleza i Thamiego Manekehla; fot. Martha Glenn

Rasa jest konstruktem politycznym i społecznym oderwanym od koloru skóry. A jednak kolor, wizualność i widzialność ciała wciąż stanowią podstawę zarówno rasowego wykluczenia, jak i nabudowującej się na nim, emancypującej tożsamości. Proponujemy, by zastanowić się nad aktualizacjami obrazów „rasy” i rasowym wymiarem wyobrażeń zarówno w kulturach opartych na rasowych rozróżnieniach i rasowo zróżnicowanych, jak tych, które definiują się jako rasowo homogeniczne tak jak Polska i inne kraje Europy Środkowo-Wschodniej, gdzie fantazmatycznie i politycznie promowana homogeniczność powinna zostać zakwestionowana. Warto również rozważyć rasowy wymiar określeń takich jak PIGS (świnie), obraźliwego skrótu obejmującego jedną nazwą skonstruowaną w oparciu o anglojęzyczne nazwy kraje takie jak Portugalia, Irlandia/Włochy (Italy), Grecja i Hiszpania (Spain). Półperyferyjni członkowie UE spotykają się z powrotem kolonialnych i imperialnych napięć w Europie związanych z konsekwencjami kryzysu 2008 roku. Podążając za myślą Achille’a Mbembego, który wskazuje na wyparte „nocne ciało” demokracji i obok robotnika („ciała solarnego”) ustawia w historii Zachodu niewolnika, chciałybyśmy także zapytać, kto stanowi nocne ciało demokracji w Polsce i innych rasowo niezróżnicowanych krajach? Jak kapitalizm łączy się z dyskursem rasy? Jak wytwarza się rasę w ramach systemu kapitalistycznego, na co z perspektywy amerykańskiej wskazywał choćby Cedrick Robinson w swojej wydanej w 2019 roku książce On Racial Capitalism, Black Internationalism, and Cultures of Resistance?

Chcemy podjąć refleksję na temat aktualnych i historycznych, artystycznych i wernakularnych praktyk wizualnych tematyzujących rasę i szerzej, kolor skóry, jak również rasizm jako specyficzny rodzaj działania w polu wizualnym, formę wizualnej „mowy nienawiści”. Jesteśmy także zainteresowane, tym jak można stawiać opór takiemu dyskursowi z użyciem kategorii i strategii wypracowanych w ramach black studies. Zwłaszcza intersujące staje się tutaj pojęcie „czarności” rozumianej nie jako reprezentacja czarnoskórych ludzi, ale także jako szeroki filozoficzny i polityczny projekt podmiotowości. Uznajemy „czarność” za ekspresję sprzeczności: to, co zawdzięcza swoje istnienie „białości”, konstruującej się jej kosztem a zarazem to, co odrzuca pojedynczość w świadomie politycznym geście. Czarność – coś więcej i mniej niż jedno, niż całość (Fred Moten) – staje się subwesrywnym, niejasnym elementem, który stanowi zagrożenie dla zasad i norm, elementem, który może destabilizować rasizm, jego obrazy i performanse.

Proponujemy by połączyć narzędzia studiów nad wizualnością i performansem, by przeprowadzić archeologiczne badanie aktualnego momentu. Zarazem wydaje się ważne, by krytycznie przyjrzeć się uwikłaniu tych narzędzi w samą konstrukcję rasy i zapytać o ich emancypacyjny potencjał.

 

Przykładowe tematy:

- obrazy i performanse rasy w sztuce i kulturze krajów Europy Wschodniej

- konstruowanie rasy w kulturze wizualnej systemów demokratycznych i kapitalistycznych

- współczesne wyobrażenia rasy

- strategie emancypacyjne związane z urasowioną cielesnością

- rasa jako kategoria krytyczna

- rasizm z sztuce, świecie sztuki i kulturze

 

Na abstrakty (max strona A4) czekamy do 30 lipca. Termin złożenia pierwszej wersji tekstu: 10 października 2020. Prosimy o dołączenie do tekstu: biogramu autorki/a wraz z numerem ORCID, abstraktu (w języku polskim i angielskim) oraz bibliografii tekstu (format Chicago-style).

Prosimy o ich przesyłanie na adres mailowy redakcji: redakcja@pismowidok.org.

Reguły dotyczące procesu zgłoszenia i edycji tekstu:
http://www.pismowidok.org/pl/o-nas/dla-autorow